انسانهایی که در جامعه اسلامی نصفه آفریده می شوند . نمی دانم چرا؟؟؟ از حق ارث و حق انسانیت و حق دیه و حق شهادت در دادگاه و..... که نصفه حساب میان و در اونجایی که گفتم اصلا حساب نمیان در مورد کاندیدا شدن در انتخاباتی مانند ریاست جمهوری و یا گرفتن پستی مانند رهبری جامعه بود . نمی دونم چرا جامعه اسلامی که دم از حکومت الهی می زند . و ادعای عدالت خداوند را دارد این چنین رفتاری از خود بروز می دهد .مسلما عدالت خداوند هرگز یک زن را نصف مرد نمی داند . به عقیده من این یکی از مسائلی است که در طول تاریخ در دین اسلام تحریف شده و امروز در دست ماست . آیا آقایانی(مسئولان نظام) که خود را عالم و دانا می دانند با رجوع به فکر خود نمی توانند بفهمند که این یک عقیده غلط است ؟؟؟؟ شاید(حتما) هم می فهمند و خود را به نفهمی می زنند .
اما مساله ای که شاید بسیاری از زنان ایران با آن مشکل دارند (حتی بسیاری از کسانی که حتی اگر این مساله حل شود بازهم از آن استفاده می کنند با آن مشکل دارند ) فرق گذاشتن بین مردان و زنان در مساله حجاب است . حجاب مساله ای که در قبل از انقلاب زمانی که از آیت الله خمینی پرسیدند که نظرتان درمورد مساله حجاب چیست ؟ گفت: در صورت پیروزی انقلاب هیچ کس اجبار به گذاشتن حجاب ندارد ولی در اوایل انقلاب با شعار یا روسری یا توسری حجاب بر سر زنان ایران گذاشتند دلیلشان این که می گفتند که اسلام گفته که زنان روسری بر سر کنند که در این صورت چرا برای باقی زنان ایران که مسلمان نیستند حجاب اجباری شده .؟؟؟!!!!!! آقای بنی صدر (رییس جمهور وقت آن زمان)با این حرفها که از موی زنان تشعشعی ساطع میشود که حال مردان را دگرگون می کند این مساله را توجیح کرد . که به نظر من آن مردانی که با دیدن موی زنان حالشان دگرگون می شود بهتر است به تیمارستان هدایت شوند و تحت مراقبت های ویژه قرار گیرند. در این مساله نباید زنان را وادار به گذاشتن حجاب کرد بلکه باید آن مردانی را که این چنین رفتاری از خود بروز می دهند را درمان کرد . اما امروز مساله حجاب یک مساله مبارزاتی شده است و بسیاری از زنان و دختران ایرانی با پوشیدن لباسهایی مغایر با گفته های حکومت سعی در مبارزه با حرفهای حکومت دارند . شاید اگر زنان و حتی مردان برای گرفتن حقوق زنان متحد شوند بعد گرفتن حقوق زنان بتوانند دیگر حقوق ملت ایران را بگیرند . ولی مطمئنا تا مساله حقوق زنان حل نشود بقیه مشکلات مردم حل نخواهد شد .
به امید روزی که که در ایران هرکس بتواند با پوشش مورد دلخواه خود در جامعه حاضر شود . بای تا بعد .